“Mijn vader was 30 jaar geleden ook nog niet met zijn pensioen bezig”

210
Fotografie: Steven Snoep.

Voor de één is pensioen nog heel ver weg, terwijl de ander over een paar jaar stopt met werken. Jij&Wij magazine vroeg retailmedewerkers van verschillende leeftijden hoe zij over pensioen denken. Zo ook Mark Bastiaansen (29), werkzaam bij Bastiaansen Wonen in Bavel.

De drieduizend vierkante meter woonwinkel waar Mark Bastiaansen (29) werkt, was 55 jaar geleden een kleine kledingzaak naast het huis van zijn opa en oma. Die zaak is eind jaren ‘80 opgesplitst. Nu runt zijn oom met zijn kinderen de modezaak in Bavel en in hetzelfde dorp nemen Mark en zijn zus binnenkort de zaak van hun ouders over: Bastiaansen Wonen.

“Heel veel mensen zeggen tegen mij: spannend dat je dat gaat doen,” vertelt Mark. “Toch voelt dat voor mij niet zo. Van jongs af zijn we in de zaak opgegroeid en werden al vroeg vrijgelaten om onze eigen beslissingen te nemen. Ik blijf doen wat ik al deed en in een ondernemersgezin weet je niet beter, dan dat er nooit zekerheid is.”

Tussen Mark en zijn zus zijn de taken op een natuurlijke manier gegroeid en verdeeld. Mark: “Ik ben meer van de inkoop en de marketing, terwijl mijn zus zich ontfermt over de financiële administratie en personeelszaken. Mijn tweelingbroer zit niet in de zaak. Als zelfstandige levert hij keukens. Zo kunnen wij elkaar toch weer versterken.”

Zoontje van de baas?
Volgens Mark heeft Corona de meubelbranche geen windeieren gelegd. Iedereen is met zijn huis bezig. Het is een gekkenhuis in de winkel. “Vorig jaar hebben we flink geplust. Dat wordt dit jaar waarschijnlijk nog beter. Maar omdat er geen mensen bij zijn gekomen in het team, is het van de orderverwerking tot de bezorging aanpoten. En het is lastig om aan nieuwe medewerkers te komen. Veel mensen denken dat dit iets is voor gezellige huismoeders, die een beetje de stylist willen uithangen. Maar wij zijn een winkel. Daar moet je kennis van zaken voor hebben.”

Mark’s droom is om van de onderneming een vooraanstaand bedrijf te maken met vooral exclusieve Nederlandse merken, zoals Artifort en Gelderland. “Een mooie zaak, met mooie spullen en daardoor een hoge waardering. In de afgelopen jaren zijn wij daar al langzaam naar toe gegroeid. Toen de winkel een jaar geleden werd verbouwd, mochten mijn zus en ik al in grote lijnen de beslissingen nemen.”

“Of ik als zoontje van de baas wordt gezien? Nee hoor, sommige collega’s zijn al zo lang in dienst, dat zij mij zelfs hebben zien opgroeien. Ik ben ook nooit gepusht om in het bedrijf te komen. Dat is vanzelf gegaan. Daarbij zijn wij een echt familiebedrijf. Iedereen is betrokken en denkt mee over de stappen die we zetten. De lijntjes zijn kort en oma Bastiaansen (87) komt nog regelmatig polshoogte nemen.”

Het onderwerp pensioen is voor Mark nog veel te ver weg. Daar staat hij nooit bij stil. “Mijn vader was 30 jaar geleden ook nog niet met zijn pensioen bezig”, zegt Mark. “Overigens is er op dit moment wel een collega, die de pensioengerechtigde leeftijd heeft bereikt, maar hij wil nog niet stoppen, alleen een dag minder werken.” Daarentegen gaan zijn ouders het wel een stuk rustiger aan doen. “Mijn vader heeft dan ook een boerderij gekocht. Ik ben meer een stadsmens, ik wil vooral lekker uit eten en op stap.”