“Laat ik het eerst maar eens halen”

191
Fotografie: Tim Eshuis

Voor de één is pensioen een ver-van-mijn-bedshow, terwijl de ander over een paar jaar stopt met werken. Jij&Wij magazine vroeg floormanager Dennie Posthumus hoe hij over pensioen denkt.

Als we met Dennie Posthumus (49) bellen, is de floormanager van Schutrups Schoenen in Exloo een verlaat kerstpakket aan het uitzoeken met een klant. Door de lockdowns was dat er tot nu toe niet van gekomen. Dennie verwacht dat hij in een keer zo’n achttien paar schoenen zal verkopen. “Dat is leuke handel hoor”, zegt hij opgewekt. 

Sinds zeven jaar stuurt Dennie de collega’s aan op de werkvloer en is verantwoordelijk voor de klachtenafhandeling en kassaverantwoording. Hiervoor werkte hij dertien jaar bij het inmiddels gesloten Fosbury in Assen, een zaak met klassieke Engelse herenkleding. Destijds bekend van de felgekleurde O’Quirey schoenen van voetbaljournalist Johan Derksen. “De helft van de stad liep erop, dat was meer dan leuke handel.” 

Oud-voetballer
Door een hernia, die drie keer terugkwam, en een dubbele operatie, kwam Dennie voordat hij de baan bij Schutrups Schoenen aannam even thuis te zitten. “Een rare gewaarwording, voor iemand die altijd bezig is”, zegt hij ernstig. “Je mag best weten: in mijn hart ben ik een voetballer. Ik heb bij de Drentse jeugdselectie gezeten en bij de jeugd van Achilles en Emmen gevoetbald. Daar pluk ik nog steeds de vruchten van. Met Schutrups Schoenen sponsoren we FC Groningen, PEC Zwolle en Emmen. Dan zie ik nog jongens van vroeger. Dat zijn leuke dingen.” 

Ernstig ziek
Met zijn pensioen houdt hij zich niet bezig. Dennie: “Ik leef van dag tot dag. Mijn beide ouders leven niet meer. Mijn broer van 54 jaar is ernstig ziek en mijn vader was 49 jaar toen hij stierf. Dus ik denk nog wel eens oef oef gaat dat wel goed. Maar mijn vrouw drukt me regelmatig op het hart, dat ik toch eens moet kijken wat ik aan pensioen heb opgebouwd. Ik denk dan meestal: Laat ik het eerst maar eens halen.”

Niet stilzitten
Dennie verwacht als straks de kinderen het huis uit zijn en de koopwoning een eind is afgelost, hij met 2000 euro in de maand goed uit de voeten komt. “En ik kan toch niet stilzitten. In de tuin werken of het huis schilderen is niks voor mij. Wat er ook gebeurt, ik blijf zo lang mogelijk in de winkel staan. Dat is na voetballen, het mooiste wat er is.”