Jezelf overwinnen: Angelique viel 94 kilo af

1364

Angelique te Pas uit Zaandam woog 170 kilo en is 1 meter 60. Ze leed aan morbide obesitas. In 2013 werd haar maag verkleind.

“Toen mijn vader plotseling overleed, besloot ik van het leven te gaan genieten. Als er een ouder overlijdt, ga je anders naar het leven kijken, je bent geen kind meer, je wordt versneld volwassen,” zegt Angelique aan het begin van het gesprek. Ze rebbelt in onvervalst Amsterdams. Haar hele familie is ‘flink’ en houdt van een ‘worssie’ en een ‘kaassie’. Daarom merkte ze ook niet zoveel van de kilo’s die erbij kwamen. Het ging heel geleidelijk. “Ook in mijn bewegen was het niet hinderlijk, ik was in mijn lichaam gegroeid en eraan gewend geraakt. Na de operatie merkte ik pas het verschil. Ik was een bezig bijtje, ik ben nu helemaal niet meer te stoppen.”

Bang voor reacties
Angelique werkt bij vanHaren in de winkel aan de Nieuwendijk in Amsterdam. Ruim 18 jaar geleden begon ze als stagiaire bij het schoenenmerk. Destijds moest ze zichzelf over een drempel slepen. Bang voor de reacties die ze op haar uiterlijk zou krijgen. “Dikke mensen krijgen nu eenmaal meteen het stempel dat ze lui zijn, terwijl vaak het tegenovergestelde waar is, maar zie dat maar eens te bewijzen. Gelukkig was mijn stagebegeleider zelf ook flink,” legt Angelique uit.

Conditie van een topsporter
Vijf jaar geleden stelden de artsen in het Amsterdamse Slotervaart ziekenhuis vast, dat ze leed aan morbide obesitas. Dat is een ernstige vorm van overgewicht waarbij de BMI (Body Mass Index) boven de 50 is en er een extreem risico bestaat voor de gezondheid. Toch voelde Angelique zich nooit slecht. “In het ziekenhuis vonden ze zelfs, dat ik, ondanks mijn overgewicht, de conditie had van een topsporter. Dat had ik te danken aan mijn werk in de winkel, waarvoor ik elke dag een paar keer vier trappen op en af moet. Maar ook als ik voor die tijd bij een dokter kwam, had ik nooit echt iets bijzonders. Natuurlijk werd iedere keer wel gezegd, dat het verstandig zou zijn om iets aan mijn gewicht te doen, maar ik dacht altijd: ‘ja tuurlijk… ik ben te dik, maar het is toch niet zo dat ik bij elke kwaal die ik voel, het te wijten is aan mijn gewicht.”

Kinderwens
Achteraf gezien is Angelique blij dat ze erop tijd bij was. Ze heeft nooit last gekregen van een hoge bloeddruk of suikerziekte. Toch ging de knop bij haar pas echt om toen ze haar man leerde kennen. “Vanaf mijn tiende jaar wilde ik al kinderen. Dat lukte niet door mijn overgewicht. Ik had geen normale eisprong. Ik moest voor dat doel heel veel afvallen. Ik heb dat eerst geprobeerd met een diëtiste, maar als ik dan 20 tot 30 kilo afviel en er zat iets tegen, of het ging te langzaam, begon ik weer te eten.”

Een maag zo klein als een kiwi
In het ziekenhuis kreeg ze de keuze: een gastric sleeve – of een – bypass-operatie. Angelique koos voor het laatste. “Dat was niet zo moeilijk. Bij de gastric sleeve-operatie moet je op de koop toenemen dat je acht tot negen keer per dag een ongecontroleerde diarree aanval krijgt. Als je in een winkel staat, leek mij dat geen handige optie. Met de gastric bypass was dat niet het geval. Je maag wordt verkleind en aan de slokdarm gekoppeld. Zo voorkom je dat je te veel eet, omdat deze is gereduceerd tot het formaat van een kiwi.”

6 X eten per dag
Angelique had volgens de artsen een verkeerd voedingspatroon ontwikkeld. Ze at amper iets overdag, waardoor ze ’s avonds de schade probeerde in te halen. “Ik at overdag zo minimaal, zodat ik later een enorme trek kreeg. Dat patroon heb ik na de operatie echt moeten doorbreken door zes keer per dag kleine hoeveelheden te gaan eten. Stel dat ik nu toch iets te veel zou nemen, dan merk ik meteen, het gaat niet goed. Alsof je je hebt verslikt. Er blokkeert iets.”

Baby-yoghurt
Het eerste jaar na de operatie viel Angelique 84 kilo af. Nu weegt ze nog maar 76 kilo en is twee kilo verwijderd van haar streefgewicht. “In de eerste weken val je een kilo per dag af, je haar valt uit, je nagels groeien niet meer en je spiermassa slinkt zienderogen. Ik had het gevoel alsof ik door een auto was aangereden. Mijn hele lichaam bolde op van het gas dat vrijkwam. Ik kreeg zelfs, omdat er in mijn buik te veel ruimte was ontstaan, een darmhernia. De pijn die je dan voelt, ik dacht: ‘Oh mijn god waar ben ik aan begonnen.’ Toen ik de eerste hap eten kreeg voorgeschoteld, baby yoghurt, had ik voor de eerst keer van mijn leven het gevoel: moet ik dit echt gaan eten?”

Buikwandcorrectie
Angelique vindt haar nieuwe eetritme nog steeds lastig. Haar hele lichaam is bovendien gaan hangen. “Met een correctiebroekje houd je dat niet tegen. Ik had bij mijn buik een giga-schort, 10 kilo vel, maar die mag je pas laten verwijderen, als je een jaar lang niet van gewicht veranderd.” Uiteindelijk hebben ze in 2016 een buikwandcorrectie uitgevoerd. Nu hoeft ze alleen nog het vel rond haar benen te laten doen, maar daar wacht ze nog even mee. “Het ging mis met de buikwandoperatie, waardoor ik bijna was overleden. Ik liep een bacterie op en ze hadden het in mijn buik niet goed hersteld. Pas na twee weken mocht ik weer naar huis.”

Mensen komen naar Angelique toe
Volgens Angelique komen de mensen nu naar haar toe omdat ze zien dat ze meer afvalt en denken: ‘Wow, hoe doe je dat?’ “Toch wil ik niet dat mensen door mij de operatie gaan doen. Ik wil ze mijn verhaal niet opdringen. Ik probeer ze alleen bewust te maken van het feit dat je je calorieën in de gaten moet houden.”

Ondanks de ontberingen, heeft het haar veel goeds gebracht. “Het heeft mij opener gemaakt, waardoor ik nog meer op dingen afstap. Ik schaam me niet meer voor mijzelf en een ander niet meer voor mij. Ik ben weer zichtbaar en zelfverzekerder. Ik houd nog steeds van lekker eten koken, maar anders dan vroeger. Nu zit ik na drie hapjes vol. Daar heb ik vrede mee, omdat ik een heel nieuw leven heb gekregen. Ik ben nog niet zwanger, maar ons kindje mag nu komen.”