“Als de pensioentijd aanbreekt wil ik meer reizen, stedentrips maken”

452
Fotografie: Steven Snoep.

In de Turkse taal betekent haar naam dagdroom. Zelf is Hülya Erdogan (35) geboren in Amsterdam, maar haar vader en moeder komen uit Kastamonu in Turkije. Op haar dertiende verhuisde ze naar Purmerend. Daar werkt ze als optometrist bij Eyecare Brilservice.

“Na de middelbare school wilde ik iets in de zorg gaan doen. Operatie-assistent, anesthesist… Maar op de opleiding waren er geen plekken meer vrij. Ik heb bij wel bij 10 ziekenhuizen gesolliciteerd. Zo ben ik uiteindelijk terechtgekomen bij de optometristenopleiding. Dat is ook een vorm van zorg, want als optometrist houd je je bezig met de gezondheid van het oog. Je zit qua functie tussen een opticien en oogarts in.”

Bij de Eyecare-vestiging waar Hülya werkt is ze als stagiair begonnen en nu opticien en contactlenzenspecialist. Wat haar baan bijzonder maakt, vertelt Hülya, is de combinatie tussen zorg en fashion. “Zo ben ik aan de ene kant bezig met oogmetingen en contactlenzen en aan de andere kant met stijladvies voor brillen en zonnebrillen. Dat modeaspect is erg leuk. En omdat je veel tijd met klanten doorbrengt, ontstaat er een band. Ik zou dat niet graag willen missen. ”

Kers op de taart vindt Hülya de bezoeken aan vakbeurzen, congressen en bij- en nascholing van leveranciers. Hoewel het door de uitbraak van het coronavirus een tijd lang niet mogelijk was, staan de eerste reizen alweer geboekt. “Per jaar gaan we met het team twee keer naar beurzen. Eentje is er altijd in Parijs. Daar ontdek je wat er qua mode nieuw is en nog aan gaat komen. Ook laten we ons regelmatig bijscholen. Ik zou er niet tegen kunnen als ik niets meer zou leren.”

Het gaat zo snel
Hülya is getrouwd, heeft twee kinderen en woont in Assendelft. Haar man heeft ze in de Eyecare-vestiging ontmoet. “Wij kenden elkaar al wel een beetje, maar omdat we in leeftijd schelen, sloeg de vonk na anderhalf jaar pas over. Michel, mijn man, heeft deze optiekzaak van zijn ouders overgenomen. In 2011 was onze bruiloft.”

Bij haar pensioen kan Hülya zich nog niks voorstellen. “Rob, die hier werkt, gaat dit jaar met pensioen. Hij zei tegen mij: dertig jaar geleden stond ik er ook niet bij stil, maar het gaat zo snel. Als het bij mij zover is, wil ik leuke reizen maken. Het liefst stedentrips, niet ver weg, of heel lang, maar wel spontaan en op ons dooie akkertje. Zodat je de bezienswaardigheden goed in je kunt opnemen. Iets wat nu lastig gaat, omdat wij met een kleine bezetting werken.”

Hülya heeft geen grote dromen, maar wil er wel voor waken dat ze vastroest: “Door de coronamaatregelen had ik op een gegeven moment het gevoel dat ik een klein beetje stil stond, terwijl ik mij wil blijven ontwikkelen en prikkelen. Daarom is naar een beurs gaan zo belangrijk. Dat is echt een aanvulling op mijn opleiding. Daarnaast kijk ik uit naar de verbouwing. Eind dit jaar gaat het interieur hier helemaal om.”